ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΘΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΛΑ

Ενημέρωση στις January 13, 2018

Οι προεδρικές εκλογές έχουν πάντα τη σημασία τους. Οι προεδρικές εκλογές του 2018 έχουν τη δική τους ιδιαίτερη σημασία: πιθανόν να προκρίνουν την πορεία της Κυπριακής κοινωνίας, να προκρίνουν αν τα επόμενα χρόνια θα έχουμε έξαρση του εθνικισμού και της ακροδεξιάς ή αν θα μπορέσει η Αριστερά να αντιστρέψει αυτό το φαινόμενο και να προχωρήσει σε διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής για την πλειοψηφία του λαού.

Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Βασίζεται στην αποτυχία των δεξιών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Η επιμονή τους σε πολιτικές λιτότητας και ανακατανομής του πλούτου σε βάρος των εργαζομένων δημιουργεί συνθήκες όπου οι αγανακτισμένες μάζες στρέφονται σε ακραίες λύσεις. Στην Γαλλία προς την Μαρί Λεπέν, στις Ηνωμένες Πολιτείες προς τον Τραμπ, στην Γερμανία στο AfD και σε πολλές άλλες χώρες σε διάφορα ακροδεξιά σχήματα.

Ωστόσο η αντίδραση στη λιτότητα δεν οδηγεί απαραίτητα στην ακροδεξιά. Στην Ελ¬λάδα η άνο-δος της Χρυσής Αυγής ανακόπηκε από την άνοδο του Σύριζα, στην Βρετα¬νία η άνοδος του UKIP ανακόπηκε από την άνοδο του Τζέρεμι Κόρπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, στην Ισπα-νία η ακροδεξιά δεν μπόρεσε καν να δημιουργηθεί σαν σημαντική δύναμη με την άνοδο των Πο-δέ¬μος ενώ στις ΗΠΑ και τη Γαλλία παράλληλα με την άνοδο της ακροδεξιάς παρατηρούμε τη ση-μαντική παρουσία του Μπέρνι Σάντερς και το εκπληκτικό εκλογικό αποτέλεσμα του Μελανσιόν.

Στην Κύπρο βλέπουμε την ανησυχητική άνοδο του ΕΛΑΜ και την είσοδό του στη Βουλή ενώ παράλληλα όλα τα κόμματα της δεξιάς κινούνται επικίνδυνα προς εθνικιστικές και φασίζουσες πολιτικές και θέσεις. Πιο επικίνδυνη είναι η στροφή Αναστασιάδη προς τον εθνικό μαξιμαλισμό και η ανατίναξη της προοπτικής λύσης στο Κραν Μοντανά. Αυτή η στροφή έχει φέρει την Κυβέρνηση Αναστασιάδη επικίνδυνα κοντά στην υιοθέτηση ενός ακραία αντιδραστικού προγράμματος που εκτός από την νεοφιλελεύθερη οικονομική και κοινωνική πολιτική θα προχωρήσει και σε μια πορεία σύγκρουσης με τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία. Αυτό τον κίνδυνο σύγκρουσης θα προβάλει μια νέα Κυβέρνηση Αναστασιάδη για να συγκαλύψει την απροκάλυπτη μετατόπιση ολόκληρου του βάρους της κρίσης στις πλάτες των πιο αδύνατων στρωμάτων και την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων την ίδια στιγμή που μια μικρή ελίτ όχι μόνο δεν επηρεάζεται από την κρίση αλλά αυξάνει τα κέρδη της. Μια δεύτερη θητεία Αναστασιάδη θα σημαίνει ακόμα πιο στυγνή συμπίεση των απολαβών της πλειοψηφίας προς όφελος των ολίγων. Το εθνικό ζήτημα για άλλη μια φορά θα χρησιμοποιηθεί σαν μεθοδολογία κοινωνικής υποταγής με επικίνδυνους ακροβατισμούς που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι ελεγχόμενοι.

Η επιτυχία του Σταύρου Μαλά στις προεδρικές εκλογές αποτελεί ευκαιρία για την αριστερά να κι-νητοποιηθεί ώστε να εμποδίσει την κατρακύλα προς τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθε¬ρισμού και του εθνικισμού. Ο αποκλεισμός του Νικόλα Παπαδόπουλου στον πρώτο γύρο των εκλογών θα στείλει καθαρό μήνυμα ότι οι επικίνδυνοι ακροβατισμοί της σοβινιστικής και ρατσιστικής δεξιάς δεν θα μείνουν αναπάντητοι – βάζοντας τις βάσεις για τη σοβαρή διεκδίκηση της προεδρίας στο δεύτερο γύρο. Κάθε αριστερός οφείλει να δώσει όλες του τις δυνάμεις σε αυτή εκλογική μάχη, δίνοντας πνοή και ελπίδα στη μεγάλη πλειοψηφία του Κυπριακού λαού στον αγώνα του για το αύριο.

ΨΗΦΟ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΛΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΠΡΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΨΗΦΟ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ

Ενημέρωση στις August 7, 2017

Η κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά ανοίγει μια νέα περίοδο στην πορεία του Κυπριακού. Η διαδικασία που άρχισε με την άνοδο του Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία οδηγείται στο τέλος της από τον Νίκο Αναστασιάδη, τον άνθρωπο που το 2004 έδωσε τη μάχη για το Σχέδιο Ανάν.

Αυτή η διαδικασία οδηγήθηκε σε σημαντικές συγκλίσεις πρώτα από τους Χριστόφια και Ταλάτ και, μετά από την ουσιαστικά νεκρή περίοδο της εξουσίας 'Ερογλου, από τους Αναστασιάδη και Ακκιντζί. Οι συγκλίσεις αυτές έχουν λύσει όλα τα ουσιαστικά προβλήματα και διαφορές και το μόνο που απομένει είναι η πολιτική βούληση για τις τελικές αποφάσεις.

Η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο να βιαστεί για λύση. Το πέρασμα του χρόνου ευκολύνει τη θέση της και δυναμώνει την επιρροή της στην Κύπρο. Αν θα οδηγηθει σε λύση θα είναι γιατί τόσο οι Τουρκοκύπριοι όσο και η Διεθνής Κοινότητα θέλουν να λυθεί το Κυπριακό και τυχόν ευθύνη της για τη μη-λύση της δημιουργει προβλήματα.

Αυτοί που ζημιώνουν από τη διατήρηση της σημερινής κατάστασης είναι οι δυο κοινότητες της Κύπρου. Οι Τουρκοκύπριοι γιατί αισθάνονται να χάνουν την αυτονομία τους και να εξαφανίζονται κάτω από την πίεση των τουρκικών κεφαλαίων και της ισλαμοποίησης του βορρά και οι Ελληνοκύπριοι που ζουν στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια με την Τουρκία να βρίσκεται ουσιαστικά στην Κύπρο.

Η στροφή του Αναστασιάδη τους τελευταίους μήνες δείχνει πως η Κυπριακή Δεξιά δεν έχει απογαλακτιστεί από τις εθνικιστικές εμμονές που τόσες φορές οδήγησαν σε καταστροφές. Η Κυπριακή Δεξιά, παρά το 1974, δεν έχει ακόμα δεχτεί πως είναι δυνατόν να μοιραστεί την εξουσία με τους Τουρκοκύπριους. Είναι τόσο τυφλωμένη με τα ψευτοπατριωτικά συνθήματα που προτιμά να έχει ατόφιες τις εγγυήσεις του 1960 στο διηνεκές και την παρουσία 40 000 στρατιωτών στην Κύπρο παρά να δεχτεί κατάργηση των εγγυήσεων και 650 Τούρκους και 950 Έλληνες στρατιώτες με αναθεώρηση σε μερικά χρόνια.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση η Αριστερά έχει την ευθύνη να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα. Πρέπει να εντείνει την κριτική της για τις θέσεις Αναστασιάδη και να κάμει καθαρό πως δεν είναι διατεθειμένη να συγκαλύψει την εγκληματική του στάση. Πρέπει να δώσει ένα πρόγραμμα και ένα οδικό χάρτη λύσης του Κυπριακού με βάση το οποίο να κερδίσει Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους στον αγώνα για την ειρήνη και την επανένωση. Μπορεί να μετατρέψει τις Εκλογές σε δημοψήφισμα υπέρ της λύσης και να δώσει την προοπτική κοινής δράσης για την αντιμετώπιση του εθνικισμού.

Το ΑΚΕΛ έχει δείξει αξιοσημείωτη συνέπεια την τελευταία περίοδο σε σχέση με το Κυπριακό και είναι σε θέση να ανατρέψει τα δεδομένα και να αλλάξει την καταστροφική πορεία όπου οδηγεί ο Αναστασιάδης και η Δεξιά την Κύπρο.

1. Το ΑΚΕΛ πρέπει άμεσα να συμφωνήσει με τα Τουρκοκυπριακά κόμματα της Αριστεράς και ιδιαίτερα με το ΡΤΚ για κοινό αγώνα για τη λύση του Κυπριακού. Τέτοια συμφωνία είναι εφικτή με την αποδοχή των Συγκλίσεων Χριστόφια-Ταλάτ και Αναστασιάδη-Ακκιντζί.

2. Να προχωρήσει σε κοινές ανοικτές εκδηλώσεις με τα Τουρκοκυπριακά κόμματα της Αριστεράς για υποστήριξη της λύσης.

3. Να διεκδικήσει τις Προεδρικές Εκλογές με υποψήφιο που θα στηρίζει πλήρως το πρόγραμμα του κόμματος. Είχαμε την άποψη και εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως η καλύτερη επιλογή για την Αριστερά είναι ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ. Το ΑΚΕΛ και η Κύπρος αυτή τη στιγμή χρειάζονται μια υποψη¬φιό¬τητα που θα πείσει πως μπορεί να αλλάξει την εθνικιστική προσέγγιση της κοινωνίας στο εθνικό ζήτημα και πως δεν μπορούν να γίνονται εκπτώσεις στο πρόγραμμα για ψηφοθηρία. Ωστόσο δεν υπάρχει τίποτε που να εμποδίζει την υποψηφιότητα Μαλά να παίξει αυτό το ρόλο.

4. Να δημιουργήσει επιτροπές και ομάδες συζήτησης με την ευρύτερη κοινωνία για ανταλλαγή απόψεων και χάραξη πολιτικής και στρατηγικής ώστε να ανοιχτεί το κόμμα στην κοινωνία και να δημιουργηθεί δυναμική νίκης.

Με τα πιο πάνω είναι δυνατή η αντιστροφή του κλίματος απόγνωσης και η δημιουργία συνθηκών αγώνα για το μέλλον.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΤΕΡΥΓΑ, 4.8.2017