.png){kind=small}
Το Καφενείο της Πέμπτης στον Πολίτη ----13 Αυγούστου 2026
Η Αριστερά οφείλει να μιλήσει
Γράφει η SIMONE
Οι πατρίδες δεν πεθαίνουν μόνο από τους πολέμους. Πεθαίνουν και από τη σιωπή. Από εκείνη τη σιωπή που κάνει τους ανθρώπους να συνηθίζουν τα συρματοπλέγματα, να θεωρούν φυσικό το παράλογο και να συμβιβάζονται με μια πατρίδα κομμένη στα δύο.
Η πρόσφατη αποτυχία της προσπάθειας του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να ξεπεράσει το αδιέξοδο του Κυπριακού δεν ήταν τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που δείχνει να φοβάται περισσότερο τη λύση παρά το αδιέξοδο. Όταν αποφεύγεται η ουσιαστική αναφορά στην πολιτική ισότητα, όταν η εκ περιτροπής προεδρία αμφισβητείται, όταν τα οδοφράγματα παραμένουν κλειστά ή δυσκολεύεται η λειτουργία τους, όταν εθνικιστικές φωνές ενθαρρύνονται αντί να απομονώνονται και η στρατιωτική λογική προβάλλεται ως απάντηση στα προβλήματα, η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δύο κοινότητες δεν μπορεί παρά να υποχωρεί.
ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ
Οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την επιδρομή των ΗΠΑ στο Ιράν αναδεικνύουν πιο ξεκάθαρα από ποτέ τη στρατηγική ήττα των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος επικρατεί πλέον η άποψη ότι οι ΗΠΑ έχουν εγκλωβιστεί.
Όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο μπερδεμένες και αντιφατικές γίνονται οι δηλώσεις του Τραμπ. Μπορεί ακόμα και στην ίδια του τη δήλωση να μιλά τόσο για ειρήνη όσο και για ολοκληρωτικό πόλεμο.
Τον Ιούνιο του 2026 υπογράφηκε μνημόνιο για τη λήξη του πολέμου, αλλά έκτοτε η κατάσταση συνεχώς χειροτερεύει.
Πρόσφατες αποκαλύψεις δείχνουν ότι οι ιρανικές απειλές κατά της ζωής του Τραμπ είναι απολύτως υπαρκτές. Στο πρόσφατο ταξίδι του από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, αναγκάστηκε να φυγαδευτεί κρυφά μέσα σε ένα φορτηγό τροφοδοσίας προκειμένου να αλλάξει αεροπλάνο, λόγω πληροφοριών για επικείμενη πυραυλική επίθεση στο «Air Force One».
Η μεγάλη ύβρις της διεθνούς αλητείας
Η Ευρώπη ξαναπεθαίνει στη Θέουτα
Δανείστηκα στον τίτλο τη λέξη «αλητεία» από το εξαιρετικό άρθρο του Στέλιου Κούλογλου στο TVXS «Εισβολή στη Θέουτα / Η διεθνής αλητεία κατά της Ισπανίας» (2 Αυγ. 2026). Τι άλλο από αλητεία είναι το να χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη συνδρομή του πουλημένου στις ΗΠΑ και Ισραήλ Μαρόκου, τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου ενάντια σε ένα κράτος μέλος της επειδή αυτό δεν ακολουθεί τη ρατσιστική της πολιτική και την κατάπτυστη δουλοπρέπεια και υποταγή της στον μακελλάρη Τραμπ και τον γενοκτόνο Νετανιάχου; Όταν εργαλειοποιεί την απόγνωση για να εκβιάσει την Ισπανία να γίνει και αυτή οσφυοκάμπτης και υποτελής;
Την ώρα που ανασύρονται σοροί πνιγμένων στις ακτές της Θέουτα, για να προστεθούν στον «σιωπηλό» πνιγμό από τα pushbacks χιλιάδων στα νερά της Μεσογείου, την ώρα που επέστρεψαν πίσω σχεδόν όλοι όσοι αφέθηκαν ή, ορθότερα, παρακινήθηκαν από τις αρχές του Μαρόκου να περάσουν στη Θέουτα, 22 πρωθυπουργοί της ΕΕ που τόσο καιρό σιωπούν για τη γενοκτονία στη Γάζα ή τις επιθέσεις του Τραμπ στην Ευρώπη, επιτέθηκαν με επιστολή τους (1η Αυγούστου) στον Σάντσεθ για τη μεταναστευτική πολιτική του, την οποία και διαστρέβλωσαν, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία» για την «απειλή στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ». Η Μελόνι προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα με πρόταση αναστολής της συμμετοχής της Ισπανίας στο Σένγκεν, απέναντι στην οποία ο Σάντσεθ δήλωσε ότι οι χώρες που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο κινούνται από «προκαταλήψεις, ψευδείς ειδήσεις, άγνοια ή πολιτικό συμφέρον» και κατηγορώντας τις για την όλη στάση τους για «έλλειψη αλληλεγγύης απέναντι στη χώρα του».
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ
Επικίνδυνα αδιέξοδα με την Αριστερά χωρίς πραγματικές απαντήσεις
Η Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) παραμένει πρώτη. Παρά τα σκάνδαλα και την ταξική της πολιτική, στην πιο πρόσφατη δημοσκόπηση (26 Ιουλίου), δείχνει να προηγείται του κόμματος «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα με 14 μονάδες (30,8% έναντι 16,8%).
Η «ΕΛ.Α.Σ.» παρουσίασε αναλυτική λίστα με 102 σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υποστηρίζοντας ότι η παράταξη «παράγει περισσότερα σκάνδαλα από όσα μπορεί να καταναλώσει η κοινή γνώμη» — συγκεκριμένα 148 αυτοτελή σκάνδαλα, δηλαδή έναν μέσο όρο περίπου 21 σκανδάλων τον χρόνο.
Οι βασικότερες υποθέσεις που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής και δικαστικής επικαιρότητας περιλαμβάνουν το Σκάνδαλο Ασημακοπούλου, που αφορά τη διαρροή προσωπικών δεδομένων 25.000 αποδήμων Ελλήνων. Η πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με αναστολή, ενώ στην υπόθεση ενεπλάκησαν και άλλα «γαλάζια» στελέχη.
Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά εκτεταμένη απάτη με ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις (φανταστικά ΑΦΜ, ανύπαρκτα βοσκοτόπια). Η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας οδήγησε σε παραιτήσεις κορυφαίων στελεχών και υπουργών (Βορίδης, Αυγενάκης) και πρόστιμο 415 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα.
Όντως, οι θεσμοί βρίσκονται σε αποδρομή, αλλά από ποιους;
Ο Νίκος Αναστασιάδης μπορεί να έφυγε, όμως ο ΔΗΣΥ, του οποίου παραμένει επίτιμος Πρόεδρος, ο εξ απορρήτων του Νίκος Χριστοδουλίδης και το σύστημα θεσμικής διαπλοκής και συγκάλυψης, είναι εδώ.
Πριν τρεις εβδομάδες, η Ανεξάρτητη Αρχή Κατά της Διαφθοράς εξέδωσε μια πολυσέλιδη ανακοίνωση στην οποία καταγράφει το απόσταγμα της έρευνας που διενήργησε για τις καταγγελίες που καταγράφονται στο βιβλίο «Κράτος Μαφία» του Μακάριου Δρουσιώτη.
Στα συμπεράσματά της η Αρχή, καταλήγει σε σειρά ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών του τέως Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, οι οποίες αφορούν, μεταξύ άλλων, κατάχρηση εξουσίας και εμπορία επηρεασμού καθώς και αδικήματα από μια σειρά άλλων φυσικών και νομικών προσώπων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και άτομα από την εκτελεστική, τη νομοθετική ακόμα και τη δικαστική εξουσία.
Παρά την προσπάθεια του ΔΗΣΥ, μέσω στελεχών της πρώτης γραμμής, όπως είναι ο Αντιπρόεδρος του κόμματος Ευθύμιος Δίπλαρος, η Βουλεύτρια Λεμεσού Φωτεινή Τσιρίδου και ο Εκπρόσωπος Τύπου Ονούφριος Κουλλά, να υποβαθμιστεί η σοβαρότητα των ευρημάτων της έκθεσης, τα γεγονότα επιβεβαιώνουν αυτό για το οποίο η κοινωνία βοά. Δηλαδή, για το ότι η δεκαετής διακυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη οικοδόμησε ένα οριζόντιο σύστημα θεσμικής ανοχής -αν όχι συμμετοχής- στη διαφθορά.
ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΜΠΕΚΤΑΣ
Ο Μπεκτάς Γκιοζέ δεν είναι πια μαζί μας. Ο άνθρωπος που σύνδεσε το όνομά του όσο λίγοι με τον κοινό αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων για μια ειρηνική ενωμένη Κύπρο, ο άνθρωπος που αγωνίστηκε ολόκληρη τη ζωή του για τον σοσιαλισμό και τον άνθρωπο έφυγε χτες, στις 30 Ιουνίου 2026, αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά σε μας για να συνεχίσουμε τον αγώνα του.
Ο Μπεκτάς ήταν μεταλλειολόγος και εργάστηκε στην ΚΜΕ πριν το πραξικόπημα και την εισβολή.
Μετά την εισβολή εργάστηκε σαν δημόσιος υπάλληλος στο Βορρά και έγινε Διευθυντής του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης και Μεταλλείων. Η σύγκρουσή του με το καθεστώς οδήγησε στην αφαίρεση των εξουσιών του και από τότε αφιερώθηκε στην οργάνωση και λειτουργία της Ένωσης Επιμελητηρίων Τουρκοκυπρίων Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων (KTMMOB).
Την περίοδο 1989-1992 διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης. Η δράση του στην Ένωση υπήρξε καταλυτική για τη συνεργασία ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων μηχανικών και αρχιτεκτόνων. Ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της υπογραφής πρωτοκόλλου συνεργασίας της KTMMOB με τον ΣΠΜΑΚ (Σύνδεσμο Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου). Διοργανώθηκαν πολλές κοινές δράσεις, κοινές επισκέψεις και στις δυο πλευρές του συρματοπλέγματος και κτίστηκαν στέρεες βάσεις αλληλοεκτίμησης και συνεργασίας ανάμεσα στους τεχνικούς των δυο κοινοτήτων.
Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και η πορεία για την Αριστερά
Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και η μετέπειτα διαδικασία εκλογής του προέδρου της Βουλής φαίνεται να αφήνει το ΑΚΕΛ με ποσοστό 24% να αντιπροσωπεύει μόνο του όλο τον προοδευτικό χώρο, με μοναδική εξαίρεση το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη που αποτελεί έναν συντηρητικό σχηματισμό με φιλελεύθερο οικονομικό προσανατολισμό, που όμως προσδέθηκε στο ΑΚΕΛ στον αντιπολιτευτικό αγώνα με βλέψεις για τις επικείμενες προεδρικές του 2028.
Η περαιτέρω μετατόπιση του εκλογικού σώματος, ή καλύτερα όσων επιλέγουν να ψηφίσουν, προς τα δεξιά είναι δεδομένη, με τη συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ να έχει ήδη κάνει την πρώτη σημαντική πολιτική της πράξη. Η ενίσχυση από το δεκανίκι του ΕΛΑΜ πρέπει να θεωρείται δεδομένη τόσο εντός Βουλής, όσο και στις προεδρικές του 2028 όπου στον 2ο γύρο το τόξο της δεξιάς - ακροδεξιάς, ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-ΕΛΑΜ, φαίνεται ότι θα έχει το προβάδισμα. Το 30% που αθροίζουν ΑΚΕΛ – ΑΛΜΑ, ακόμα κι αν αποφασίσουν να συνεργαστούν, δεν δείχνει αρκετό για να εμποδίσει την επιβολή του.
Μην καίτε τα δέντρα μας. Τα δέντρα είναι πατρίδα…
του Σαλαχ Μούσα
Δεν ήρθα για να απαριθμήσω τις αρετές του δέντρου. Είναι μεγαλύτερες απ’ όσο μπορεί κανείς να μετρήσει, ομορφότερες απ’ όσο μπορεί να υμνήσει, και πιο διάσημες απ’ όσο μπορεί να περιγράψει!
Ήρθα για να κάνω αυτή την παραδοχή: είμαι παθιασμένος με τα δέντρα, σε σημείο ζήλιας. Και μου είναι δύσκολο να πιστέψω μια ιστορία εχθρότητας ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα δέντρο, ακόμη κι αν ένας καρπός του στάθηκε αιτία για την έξοδό του από τον Παράδεισο! Ακόμη και ο Θεός, όταν θέλησε να δελεάσει τον άνθρωπο με τον Παράδεισο, υπερέβαλε στην περιγραφή των δέντρων. Και μου είναι επίσης δύσκολο να πιστέψω ότι η κοπή ενός δέντρου δεν θεωρείται έγκλημα.
Το δέντρο φέρει δύο δόξες: τη δόξα της ομορφιάς και τη δόξα της ωφέλειας. Και αν υπάρχει καμιά φορά διαφορά ανάμεσα στο όμορφο πράγμα….
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Και η τεράστια σημασία του για μια αριστερή κυβέρνηση
του Σωτήρη Βλάχου
Η γερμανική κεντρική τράπεζα (Bundesbank) εξουδετέρωνε τις επεκτατικές οικονομικές πολιτικές των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων (SPD). Κάτι ανάλογο συνέβαινε σε όλες τις χώρες. Όταν οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις αύξαναν τις δημόσιες δαπάνες για να τονώσουν την αγορά εργασίας, η Bundesbank απαντούσε με απότομη αύξηση των επιτοκίων και περιορισμό της προσφοράς χρήματος. Το κόστος δανεισμού για το κράτος και τις επιχειρήσεις εκτοξευόταν, ακυρώνοντας τα αναπτυξιακά προγράμματα της κυβέρνησης, αυξάνοντας την ανεργία και προκαλώντας οικονομική επιβράδυνση.
Χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα αποτελεί η πτώση της κυβέρνησης του Βίλι Μπραντ (1973-1974), που επιδίωξε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και πλήρη απασχόληση. Η Bundesbank απάντησε με πρωτοφανή νομισματική στενότητα, επιταχύνοντας την οικονομική κρίση που οδήγησε στην αντικατάστασή του από τον πιο συντηρητικό δημοσιονομικά Χέλμουτ Σμιτ. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παραίτηση του Όσκαρ Λαφοντέν (1999), ο οποίος διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σρέντερ, όταν ζήτησε μείωση των επιτοκίων και κεϋνσιανή (επεκτατική) στροφή. Η Bundesbank, και στη συνέχεια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που κληρονόμησε τη φιλοσοφία της, αρνήθηκε κατηγορηματικά, οδηγώντας τον Λαφοντέν σε παραίτηση και το SPD στην υιοθέτηση της νεοφιλελεύθερης «Ατζέντας 2010».
Μπροστά στο τελευταίο (;) επεισόδιο του σκανδαλώδους serial «Κτήριο Σχολείων Φανερωμένης»
της Μερόπης Τσιμίλλη
Είναι με μεγάλο θυμό, αν όχι με οργή, που παρακολουθώ και το τελευταίο (;) επεισόδιο του σκανδαλώδους serial «Κτήριο Σχολείων Φανερωμένης», όπως και όλα τα προηγηθέντα επεισόδια για τα οποία και τοποθετήθηκα επικριτικά με σειρά άρθρων.
Στο σημερινό άρθρο μου, θα αρχίσω από το τέλος του πεντάχρονου σήριαλ και συγκεκριμένα από την απόφαση στέγασης στο Κτήριο του Τμήματος Αρχαιολογίας και της Ερευνητικής Μονάδας Αρχαιολογίας.
Τι σημαίνει για τους ιθύνοντες η χρησιμοποίηση του κτηρίου από το Πανεπιστήμιο
Πέρα από άλλες ουσιώδεις διαφωνίες, τις οποίες και θα εκφράσω στη συνέχεια, θα ανέμενε κανείς οι θριαμβολογίες για αυτή την απόφαση να έχουν ως κύριο άξονα τη σημασία αξιοποίησης ενός ιστορικού κτηρίου ως ανώτατου εκπαιδευτηρίου. Όμως, στα περισσότερα ρεπορτάζ που γράφτηκαν τονίζεται ότι με τη φοιτητική παρουσία η περιοχή θα γίνει ελκυστική με ενίσχυση της κίνησης και της εμπορικής δραστηριότητας στην περιοχή, με τη δημιουργία (και άλλων) καφετεριών και μικρών επιχειρήσεων, και με ενίσχυση της νυκτερινής ζωής.
Ο Δήμαρχος Λευκωσίας, Χαράλαμπος Προύντζος θριαμβολογεί και εκείνος με τα ίδια επιχειρήματα, αλλά και για την επιστροφή «των πολιτών (και αλλού, «των κατοίκων») στο ιστορικό κέντρο». Ποιων πολιτών και ποιων κατοίκων κύριε Δήμαρχε; Σχεδόν όλα τα κτήρια μετατρέπονται σε φοιτητικές εστίες. Και, σε ποια περιοχή θα έρθουν κάτοικοι; Σε μια περιοχή με καφετερίες, μπαράκια και νυκτερινή ζωή και χωρίς σχολεία; Άλλωστε, το δηλώσατε ότι βιάζεστε να ολοκληρωθεί η «ανάπλαση» το ταχύτερο «ώστε η παρουσία περισσότερων φοιτητών να αρχίσει να αποδίδει άμεσα οφέλη για την πόλη, την οικονομία…»
Ονομάζεται Ουαλίντ Χάλεντ Άχμαντ
του Σαλάχ Μούσα
Το παιδί που πέθανε από την πείνα μέσα στο κελί. Αυτό δεν είναι μια συνηθισμένη είδηση. Το να πεθαίνει ένας ανήλικος, ο Ουαλίντ Χάλεντ Άχμαντ, 17 ετών, από τη Σιλουάντ της επαρχίας Ραμάλα, στη φυλακή Μεγκίντο στις 22.3.2025 λόγω πείνας — και για πρώτη φορά το ισραηλινό δικαστήριο να αναγνωρίζει ότι πέθανε από σοβαρό υποσιτισμό — αφού υπέφερε από ακραία εξάντληση, μυϊκή ατροφία και πολλές ασθένειες χωρίς να λάβει θεραπεία. Η πείνα τον κατασπάραξε με απόφαση, και παρέμεινε πεινασμένος ακόμη και μετά τον θάνατό του, με τη σορό του κρατημένη σε ψυγεία.
Ο γιατρός που επέβλεψε τη νεκροψία ανακάλυψε ότι αυτό το παιδί στερήθηκε το φαγητό και ακόμη και ένα κομμάτι ψωμί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το νεανικό του σώμα είχε συρρικνωθεί, είχε μαραζώσει, είχε πληγεί από αφυδάτωση και ασθένειες. Στα ξεραμένα του χείλη υπήρχαν τα ερωτήματα της παιδικής ηλικίας, και στα μάτια του η έκπληξη ενός παιδιού που καλεί τη μητέρα του μετά την επιστροφή από το σχολείο.
Ο ανήλικος μάρτυρας Ουαλίντ είναι το πρώτο παιδί που πεθαίνει στις φυλακές κατοχής μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, για να προστεθεί στους εκατοντάδες κρατούμενους που εξοντώθηκαν από την πείνα, τα βασανιστήρια και τη στέρηση κάθε μέσου ζωής.
Το τραπεζικό σύστημα
Η δημιουργία, η εξέλιξη και ο σημερινός του καταστροφικός ρόλος
Τα θεμέλια για την ανάπτυξη του τραπεζικού τομέα τέθηκαν επί Αγγλοκρατίας με τη δημιουργία ενός συστήματος που βασίστηκε στην ίδρυση ταμιευτηρίων. Τα πρώτα ήταν το «Ταμιευτήριο η Λευκωσία» (1899) και το «Λαϊκό Ταμιευτήριο Λεμεσού» (1901), που αποτέλεσαν και τους προπομπούς των μετέπειτα τραπεζών - το μεν πρώτο της «Τράπεζας Κύπρου», το δε δεύτερο της «Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου».
Το 1909 ιδρύθηκε και το «Ταμιευτήριο Λευκονοίκου», του οποίου σκοπός ήταν η παροχή δανείων προς τους κατοίκους της κοινότητας και της γύρω περιοχής. Με τη λειτουργία του προετοιμάστηκε το έδαφος για την ίδρυση της πρώτης συνεργατικής εταιρείας, αλλά και της κίνησης που ακολούθησε για την επέκταση του Συνεργατισμού σε άλλες περιοχές του νησιού. Συγκεκριμένα, στις 22 Νοεμβρίου του 1909 πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική συνέλευση της «Χωρικής Τράπεζας Λευκονοίκου».
Το 1914 ψηφίστηκε και ο «Νόμος 12 Περί Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών» και το 1920 πραγματοποιήθηκε το πρώτο «Αγροτικό Συνέδριο». Εκεί συζητήθηκαν και καταγράφηκαν τα προβλήματα που αποτελούσαν εμπόδιο στην ανάπτυξη της συνεργατικής κίνησης. Για επίλυσή τους έγιναν εισηγήσεις προς την αποικιοκρατική Διοίκηση, η οποία προχώρησε το 1925 στην ίδρυση της «Γεωργικής Τράπεζας», με σκοπό την παροχή δανείων προς τους γεωργούς για να μπορέσουν να αποδεσμευτούν από τους τοκογλύφους που εξακολουθούσαν να υπάρχουν και να απομυζούν τους γεωργούς.
Ανθρώπινο Είδος. Κοινωνικό, Ειρηνικό
Η παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, αποτελεί την μεγαλύτερη πρόκληση στον εικοστό πρώτο αιώνα για το αντιμιλιταριστικό κίνημα και τον πασιφισμό.
Αυτές οι δύο σχολές σκέψεις ενδυναμώθηκαν μέσα από τον όλεθρο που προκάλεσαν οι παγκόσμιοι πόλεμοι και έφτασαν να επηρεάζουν σημαντικά το πολιτικό, κοινωνικό γίγνεσθαι μέχρι το τέλος του περασμένου αιώνα. Αξιοσημείωτη υπήρξε η δράση τους, οι ενέργειες και ο ακτιβισμός τους, κατά του πολέμου των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, επιτυγχάνοντας σημαντικά αποτελέσματα που ενίσχυσαν τις φωνές ενάντια στον πόλεμο.
Τα ουσιαστικά αιτήματα του αντιμιλιταρισμού και του ειρηνισμού (πασιφισμού), συνοψίζονται στον περιορισμό της παραγωγής της πολεμικής βιομηχανίας, τη μη χρήση του πολέμου ως μέσω επίλυσης διαφορών και την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων για κοινωφελή σκοπούς όπως η παιδεία και η ενίσχυση του κράτους πρόνοιας.