Το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής για την Πάταξη της Διαφθοράς σχετικά με το βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη «Κράτος Μαφία» προκάλεσε σοβαρές αναταράξεις στο κυπριακό κατεστημένο. Η πιθανή εμπλοκή κρατικών θεσμών και αξιωματούχων σε ένα κύκλωμα διαφθοράς και διαπλοκής έρχεται να ανατρέψει την εικόνα που κατάφεραν να σκηνοθετήσουν προεκλογικά για υποτιθέμενες αστήρικτες κατηγορίες του δημοσιογράφου σε σχέση με την υπόθεση Σάντης.

Είναι πια φανερό πως η διαφθορά και η διαπλοκή έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στην κυπριακή κοινωνία και η συγκάλυψή-της δεν είναι πια εύκολη. Ελάχιστοι πια ξεγελιούνται από τις δικαιολογίες και την προσφυγή στο επιχείρημα πως μόνο τα δικαστήρια μπορούν να αποφασίσουν για την ενοχή των υπευθύνων. Κανένας πια δεν θεωρεί τα δικαστήρια ανεξάρτητο θεσμό, κανένας δεν εμπιστεύεται την αστυνομία και τους άλλους θεσμούς που βρίσκονται εκτεθειμένοι.

Πόσο όμως πρόκειται για κάποιους διεφθαρμένους πολιτικούς και αξιωματούχους και πόσο αυτή η διαφθορά είναι βαθύτερο φαινόμενο κοινωνικής αποσύνθεσης; Ο Νίκος Τριμικλινιώτης θα προσπαθήσει να δώσει τις βασικές παραμέτρους του θέματος και να συζητήσει μαζί μας τις δυνατότητες εξυγίανσης των θεσμών.

Με το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που τέθηκε σε εφαρμογή στις 12 του Ιούνη 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της στοχεύουν σε μια κοινή διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Στην ουσία, το Σύμφωνο αποτελεί την επικυριαρχία της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και του φασισμού που γιγαντώνονται όλο και πιο επικίνδυνα. Με τους λεγόμενους «κόμβους επιστροφών» (return hubs) και την εξωτερικοποίηση της μετανάστευσης και του ασύλου σε «τρίτες» χώρες, η ΕΕ εδραιώνει ανερυθρίαστα πλέον την νέο-αποικιστική της πολιτική.

Με την Ανθούλα Παπαδοπούλου θα συζητήσουμε για τις πάμπολλες κατασταλτικές και καταπιεστικές πολιτικές και νομικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο, αλλά και για το πώς μπορεί η κοινωνία και ιδιαίτερα η Αριστερά να αντιταχθεί στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση που απαξιώνει το διεθνές δίκαιο και παραβιάζει ανελέητα τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, η δημοσιογράφος που έγινε το σύμβολο της αναζήτησης της αλήθειας για τους αγνοούμενους της αδελφοκτόνας σύγκρουσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων έφυγε τον περασμένο μήνα αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην Κυπριακή δημοσιογραφία και την προσπάθεια ταυτοποίησης των αγνοουμένων. Χάρη στη δουλειά της Σεβγκιούλ βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν τα λείψανα πολλών αγνοουμένων για να έχουν κάποιο κλείσιμο οι συγγενείς και οι φίλοι-τους. Η μεγαλύτερη ωστόσο προσφορά της δουλειάς της Σεβγκιούλ είναι η αλλαγή της συνείδησης στις δυο κοινότητες για την αντίκρυση αυτού του τόσο ευαίσθητου και σημαντικού θέματος. Από ζήτημα πολιτικής εκμετάλλευσης από τους εθνικιστές, μετατράπηκε σε θέμα ανθρωπισμού και συμφιλίωσης των δυο κοινοτήτων.

Για την Σεβγκιούλ Ουλουντάγ θα μας μιλήσει ο στενός φίλος και συνεργάτης της, ελληνοκύπριος δημοσιογράφος Ανδρέας Παράσχος, που ήταν επίσης στην πρώτη γραμμή για τον αγώνα των αγνοουμένων.

Ποιήματά-τους για τη Σεβγκιούλ θα διαβάσουν η Νίκη Τριγγίδου και ο Τόνι Αγκαστινιώτης.

Με το βιβλίο του «Η κούνια», ο Τζενκ Μουτλουγιακαλί επιχειρεί και επιτυγχάνει να μιλήσει και ως Ελληνοκύπρια, καταργώντας τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ κοινοτήτων αλλά και μεταξύ φύλων, με τρόπο αυθεντικό, έντιμο, ευαίσθητο, τρυφερό έως και λυρικό. Αντικρίζει υπερκοινοτικά το κυπριακό δράμα των σκοτωμών, των πληγών, των αγνοούμενων, των ξεριζωμένων, των προσφύγων, τον πόνο. Η «κούνια» εκφράζει όσα χάσαμε ως Κύπριοι, όλα για όσα πονούμε. Είναι ταυτόχρονα και μια ευχή, ένα όνειρο, ένα κάλεσμα:  «Το μεγαλύτερό μου όνειρο» γράφει ο Τζενκ «είναι να δω να αποχωρεί από το νησί και ο τελευταίος στρατιώτης, τα αμέτρητα πυρομαχικά, να εξαφανίζεται και το τελευταίο οδόφραγμα και να επανενώνεται το νησί μας. Δεν μπορώ να φανταστώ ομορφότερο αύριο για την Κύπρο». Πρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο για την Ολική Κύπρο.

Το Καφενείο της Πέμπτης  στις 23 του Ιούλη, φιλοξενεί την «Κούνια» για την οποία θα μιλήσουν ο Γιώργος Φράγκος και ο Νιαζί Κιζιλγιουρέκ. Στη συζήτηση θα μετέχει και ο Τζενκ Μουτλουγιακαλί.

Μια συνάντηση θαμώνων του Καφενείου για κουβέντα, με μουσική, κρασί και ελαφρά εδέσματα

Όπως κάθε χρόνο αυτή την εποχή, Το Καφενείο της Πέμπτης καλεί τους θαμώνες του σε μια συγκέντρωση στα γραφεία της Αριστερής Πτέρυγας για να μιλήσουμε μεταξύ μας ελεύθερα και χαλαρά.

Η συζήτηση θα γίνει «Μεταξύ Τυρού και Αχλαδίου» με τη συνοδεία μουσικής με τους Hajimike και Charlie Shake όπως και της επιλογής των θαμώνων.

Η δουλειά του Καφενείου της Πέμπτης τον χρόνο που πέρασε.

Όπως κάθε χρόνο αυτή την εποχή, ο Θέμος Δημητρίου θα παρουσιάσει τη δουλειά του Καφενείου της Πέμπτης για τον χρόνο που πέρασε και θα δώσει τις εκτιμήσεις του και προτάσεις για βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του. Η συζήτηση των θαμώνων αποτελεί πολύτιμη συμβολη στη λειτουργία του Καφενείου και καλούμε όσους έχουν απόψεις να τις παραθέσουν για να έχουμε ένα ακόμα καλύτερο Καφενείο.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου η Ρόζα Λούξεμπουργκ έθεσε το δίλημμα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα».  Η εκτίμησή της ήταν πως ο καπιταλισμός βρισκόταν σε τέτοιο στάδιο παρακμής που δεν υπήρχαν πολλές επιλογές.  Ο μόνος τρόπος να σταματήσει η βαρβαρότητα του πολέμου ήταν η ανατροπή του Καπιταλισμού και η επικράτηση του Σοσιαλισμού.

Σήμερα, περισσότερο από ένα αιώνα μετά, η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε παρόμοια φαινόμενα παρακμής και βαρβαρότητας.  Η γενοκτονία στη Γάζα, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν είναι τα χαρακτηριστικά της εποχής που ζούμε σήμερα.

Παράλληλα, η διαφθορά και η αναλγησία  έχει φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα με φαινόμενα παρακμης που θυμίζουν τη παρακμη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.  Φαινόμενα όπως η δικτύωση του Έπσταϊν στα ανώτατα στρώματα της καπιταλιστικής ελίτ είναι απότοκα της τεράστιας δύναμης που έχουν στα χέρια τους μια δράκα υπερ-πλουσίων που ουσιαστικά κυβερνούν τον κόσμο χωρίς να δίνουν λόγο σε κανένα.

Πολλοί πιστεύουν πως το σύστημα που  έχουμε σήμερα μπροστά μας δεν έχει πολλη σχέση με τον καπιταλισμό που ξέραμε τις περασμένες δεκαετίες.  Έχουν προταθεί πολλές περίγραφες αυτού του συστήματος, όπως «Μετα-Καπιταλισμος», «Προσοδο-Καπιταλισμος» ή ακόμα πως πρόκειται για ένα εντελώς νέο σύστημα, όπως ο Βαρουφάκης που το αποκαλεί «Τεχνο-Φεουδαρχία».

Ο Θέμος Δημητρίου θα προσπαθήσει να δώσει την ιστορική πορεία του Καπιταλισμού και να χαρτογραφήσει την εξέλιξή-του σε αυτό που αναφέρεται σαν «Ύστερος Καπιταλισμός».