Η Κυπριακή ακροδεξιά δεν είναι μόνο πρόσφατο φαινόμενο.  Έχει τις ρίζες της από πολύ παλιά με πολλές μεταμορφώσεις και παραλλαγές.  Ωστόσο, ένα κοινό χαρακτηριστικό της ήταν η εισαγωγή της από την Ελλάδα.

Η ακροδεξιά στην Κύπρο εμφανίστηκε έντονα στην περίοδο μετά τον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο με κύριο εκπρόσωπο την Οργάνωση Χ του Γρίβα που προσπάθησε να μεταφέρει τον εμφύλιο πόλεμο της Ελλάδας και στην Κύπρο.  Η οργάνωση του αγώνα της ΕΟΚΑ έγινε με αυτές τις προδιαγραφές.  Έστω κι αν αγκαλιάστηκε σαν εθνικός αντιαποικιακός αγώνας από τον Κυπριακό λαό, άφησε τον εγγενή αντικομουνισμό του να καταδυναστέψει την πρώτη περίοδο της ανεξαρτησίας και να μην επιτρέψει την επιβίωση της συνεργασίας με τους Τουρκοκύπριου μέσα στα πλαίσια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η επόμενη εμφάνιση της ακροδεξιάς ήταν η ΕΟΚΑ Β, και πάλι υπό την αρχηγία του Γρίβα, για να υποσκάψει την Κυπριακή Δημοκρατία και να πετύχει την Ένωση με την Ελλάδα.  Το αποτέλεσμα ήταν το πραξικόπημα και η εισβολή του 1974 και η διχοτόμηση της Κύπρου.

Η πιο πρόσφατη μετεμψύχωση της ακροδεξιάς εμφανίστηκε με το ΕΛΑΜ στις αρχές του 21^ου αιώνα σαν παρακλάδι της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο.  Μετά από μια αμφίβολη πορεία παρά την ενθάρρυνση του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Αρχιεπίσκοπου Χρυσόστομου Β’, η καταδίκη και φυλάκιση των στελεχών της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα οδήγησε την Κυπριακή ακροδεξιά σε αλλαγή πολιτικής, όπως έγινε στη Γαλλία με την Λεπέν και την Μελόνι στην Ιταλία.

Η νέα, «κοινοβουλευτική», εμφάνιση της ακροδεξιάς είχε σημαντικές επιτυχίες.  Σήμερα είναι το τρίτο κόμμα στην Κυπριακή Βουλή και εκπροσωπείται στο Ευρωκοινοβούλιο.  Ακόμα, τα κόμματα της δεξιάς υιοθετούν ακροδεξιές πολιτικές για να μην χάσουν ψηφοφόρους προς το ΕΛΑΜ.

Ποιο είναι το μέλλον της ακροδεξιάς στην Κύπρο και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που προοιωνίζει;  Ο Κυριάκος Τζαμπάζης και οι Γιώργος Κουμουλλής και Ντίνος Θεοδότου μελετούν τις τελευταίες συμπεριφορές της Κυπριακής ακροδεξιάς και την ερχόμενη Πέμπτης θα μας παρουσιάσουν στο Καφενείο μερικες από πτυχές των συμπερασμάτων τους.

Πώς οδηγηθήκαμε στα γεγονότα του Ιουλίου του 1974 (πραξικόπημα, εισβολή, πτώση της Χούντας, Μεταπολίτευση) και τι ακολούθησε, μέσα από τον κινηματογραφικό φακό.

Πρόκειται για μια ιστορική-κοινωνιολογική προσέγγιση μέσα από τις ίδιες τις πηγές (δηλαδή μέσα από τις ίδιες τις κινηματογραφικές ταινίες).

Θα προηγηθεί μια σύντομη εισαγωγή για το πώς αντιμετώπισε ο ελληνικός κινηματογράφος τα ιστορικά ορόσημα της νεότερης ελληνικής ιστορίας (από το 1453 και το 1821, μέχρι το 1922 και τη δεκαετία του 1940).

Ακολουθεί η εξειδικευμένη αναφορά στα ιστορικά γεγονότα, τα οποία αφορούν την Κύπρο κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα (μέχρι και σήμερα), μέσα από τις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και μέσα από τον τότε κυοφορούμενο κυπριακό κινηματογράφο.

Η παρουσίαση θα διανθιστεί με άφθονο οπτικοακουστικό υλικό. 

Ομιλητής: Θωμάς Αθ. Αγραφιώτης

Δρ. Παιδαγωγικής, Εκπαιδευτικός-Θεολόγος, Καραγκιοζοπαίχτης

Το Κυπριακό δεν ξεκίνησε, όπως ισχυρίζεται το κυρίαρχο αφήγημα, τον Ιούλιο του 1974, το οποίο «βολικά», όχι μόνο παρασιωπά, αλλά και επιχειρεί να διαστρεβλώσει τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία εκείνη. 

Ενάντια σε αυτή την παρασιώπηση και σε καιρούς δύσκολους και κόντρα στη λογοκρισία, η Σούλα Χατζηκυριάκου διερεύνησε δημοσιογραφικά τα γεγονότα και έδωσε μάχες με τα πολιτικά ντοκιμαντέρ της.

Το Καφενείο της Πέμπτης, προβάλλει στις 17 Ιουλίου ένα από αυτά, το «Εν ονόματι της πατρίδος», το οποίο αφορά στο 1963-64 με επικέντρωση στα γεγονότα της Πάφου.

Στο Καφενείο της Πέμπτης θα έχουμε παρεμβάσεις από τους Ευάγγελο και Αντώνη Χατζηκυριάκου, με ειδική αναφορά στη δουλειά της δημοσιογράφου Σούλας Χατζηκυριάκου.

Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 ήταν ένα κομβικό σημείο στην εξέλιξη του πολιτισμού.   Οι ιδέες του διαφωτισμού και της δημοκρατίας παραμέριζαν τον σκοταδισμό της θρησκείας και τον αυταρχισμό των βασιλιάδων και έφεραν την υπόσχεση για ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη.

Οι πρώτες δεκαετίες του 19^ου αιώνα έφεραν τα χρόνια της παλινόρθωσης και της αναίρεσης πολλών κεκτημένων της Γαλλικής Επανάστασης.  Χρειάστηκαν οι επαναστάσεις του 1848 για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Μετά από δυο παγκόσμιους πολέμους η ανθρωπότητα φάνηκε να αφήνει πίσω της τον σκοταδισμό και την αυταρχικότητα μια για πάντα και οι βασικές αρχές για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα να έχουν καθιερωθεί σε γερές βάσεις.  Ωστόσο σήμερα, με ολοένα και περισσότερες χώρες να «εκλέγουν» ηγέτες που ενστερνίζονται τον κυνισμό και την αυθαιρεσία, τα κεκτημένα του πολιτισμού δεν είναι πια δεδομένα.

Ο Νιαζί Κιζιλγιουρέκ θα σκιαγραφήσει αυτή την πορεία και θα παρουσιάσει τους δικούς του ιστορικούς παραλληλισμούς.

Η δουλειά του Καφενείου της Πέμπτης τον χρόνο που πέρασε

Όπως κάθε χρόνο αυτή την εποχή, ο Θέμος Δημητρίου θα παρουσιάσει τη δουλειά του Καφενείου της Πέμπτης για τον χρόνο που πέρασε και θα δώσει τις εκτιμήσεις του και προτάσεις για βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του.  Η συζήτηση των θαμώνων αποτελεί πολύτιμη συμβολη στη λειτουργία του Καφενείου και καλούμε όσους έχουν απόψεις να τις παραθέσουν για να έχουμε ένα ακόμα καλύτερο Καφενείο.

Οι πυρκαγιές στην ορεινή Λεμεσού ήταν μια ακόμα ευκαιρία για να αναδειχτεί η απίστευτη ανεπάρκεια της κυβέρνησης να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις.  Η αντιδράσεις του Προέδρου και των Υπουργών του, αφού απέτυχαν να φέρουν σε πέρας στοιχειώδη μέτρα πρόληψης και προστασίας, περιορίστηκε σε επικοινωνιακά παιγνίδια και υποσχέσεις για αποζημιώσεις.

Αυτή την Πέμπτη ο Νεοκλής Συλικιώτης, που διαχειρίστηκε στο παρελθόν, από τη θέση του σαν Υπουργός Εσωτερικών, καταστάσεις πυρκαγιών, θα μιλήσει στο Καφενείο της Πέμπτης για την ανάγκη και τα σχέδια αντιμετώπισης κρίσεων όπως οι πυρκαγιές και θα αναφερτεί στις παραλείψεις και τα ελλείμματα της κυβερνητικής διαχείρισης.

Παρά το προβληματικό παρελθόν του, ο Τραμπ ανεβαίνει στην εξουσία με μεγάλες υποσχέσεις: να βάλει τέλος σε όλους τους πολέμους, με προσωπικό στόχο μέχρι και τη διεκδίκηση του Νόμπελ Ειρήνης. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική: καμία ειρήνη, καμία κατάπαυση του πυρός. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη συνεχίζεται και επιτείνεται ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο βαρβαρότητας. Η Ουκρανία καταστρέφεται, και άνθρωποι χάνονται κατά χιλιάδες. Η Ρωσία έχει θέσει τους δικούς της στόχους αρνούμενη κατάπαυση του πυρός αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση, μετατρεπόμενη σε υποτελή του Τραμπ, αποδέχεται την αφαίμαξη 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να συνεχίσει να στηρίζει στρατιωτικά τον Ζελένσκι. Οι διαπραγματεύσεις για ειρήνη γίνονται ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, με την ηχηρή απουσία της Ουκρανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή τη ζοφερή εικόνα θα επιχειρήσει να προσεγγίσει η παρουσίαση του Μιχάλη Έλληνα στο Καφενείο της Πέμπτης 4 Σεπτεμβρίου.

Το Καφενείο της Πέμπτης, στις 11 του Σεπτέμβρη, φιλοξενεί τον Αντρέα Καζαμία, και ο τίτλος της παρουσίασής του, απόσπασμα από την ομιλία του στην αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου (2 Αυγούστου), συνοψίζει την ουσία της και το ηχηρό μήνυμα αγωνίας που εξέπεμψε. Ο Αντρέας Καζαμίας έσπασε με το λόγο του το απόστημα της απόκρυψης και της υποκρισίας του κυρίαρχου αφηγήματος και βγήκε με παρρησία ενάντια στη βολικά διαφημιζόμενη ενότητα, επέλεξε θαρραλέα την αλήθεια αντί για το καθιερωμένο μοιρολόι, και τις αιχμηρές λέξεις αντί για τα κούφια συνθήματα, αντί για τα συνήθη ευχολόγια και τις πατριωτικές κορώνες.

Την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025, το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης συνδιοργανώνει με το Καφενείο της Πέμπτης και το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και Έρευνας (CVAR) παρουσίαση για την Ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας Ιεροσολύμων μέχρι το 1948 (Νάκμπα και Διασπορά) με ομιλήτρια τη Μαρίνα Παρισινού. Η Παρισινού είναι απόγονος Ελλήνων της Παλαιστίνης και για περισσότερο από είκοσι χρόνια ερευνά και καταγράφει τη ζωή τους και την παρουσία τους εκεί.

Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά και αργότερα στα χρόνια της Βρετανικής Εντολής, Έλληνες, ανάμεσά τους και Κύπριοι, μετανάστευσαν στην Παλαιστίνη ζητώντας μια καλύτερη ζωή. Εκεί ρίζωσαν και κατάφερναν να ενταχθούν στην παλαιστινιακή κοινωνία, διατηρώντας παράλληλα τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά τους και δημιουργώντας την ιδιαίτερη κοινότητά τους.

Όταν άρχισε η “Νάκμπα” το 1948 - η καταστροφή που επέφερε τη διχοτόμηση της Παλαιστίνης και την εθνοκάθαρση μεγάλου μέρους του πληθυσμού της - ανάμεσα στους πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα πάντα χωρίς δικαίωμα επιστροφής ήταν και μεγάλο μέρος της Ελληνικής παροικίας - Έλληνες και Κύπριοι.

Η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) είναι από τις πιο σημαντικές  κατακτήσεις της κυπριακής εργατικής τάξης. Δεν χαρίστηκε από κανένα. Κερδήθηκε με σκληρούς αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος, που άρχισαν με την ιστορική απεργία του 1944 (1-23 Μαρτίου).

81 χρόνια μετά, και αφού το συνδικαλιστικό κίνημα αποδέχτηκε αναστολή της ATA τόσο μετά την εισβολή όσο και με την οικονομική κρίση, η εργοδοτική πλευρά, όχι μόνο αρνείται σκαιά και αδιάλλακτα τις υποσχέσεις για αποκατάστασή της, αλλά απορρίπτει και τη φιλοσοφία της αυτή καθεαυτή, αρνούμενη να αποχωριστεί έστω και αυτό το μικρό μέρος των κερδών και της ανάπτυξης που παράγουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Από την άλλη, η κυβέρνηση παραπαίει, χωρίς να καταθέτει, ως οφείλει, συγκεκριμένη πρόταση για την πλήρη απόδοση της ΑΤΑ και την επέκταση του θεσμού σε όλους τους εργαζόμενους αλλά και για μέτρα που να υποχρεώνουν τους εργοδότες να εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα.

Η παναπεργία που έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου διεκδικώντας «Απόδοση της ΑΤΑ με βάση τη φιλοσοφία της» και «ΑΤΑ για όλους τους εργαζόμενους» ήταν συγκλονιστική. Όπως είπε στην ομιλία της η Σωτηρούλλα Χαραλάμπους, Γ.Γ. ΠΕΟ: “…Μετρηθήκαμε και είμαστε πολλοί σε ολόκληρη την Κύπρο! Σήμερα σε αυτούς που ήθελαν να μετρήσουν τους εργαζόμενους, τους λέμε: «δέστε τους, εδώ είναι οι εργαζόμενοι, ενωμένοι και δυνατοί»…”.

Για το σημαντικό αυτό θέμα που βρίσκεται σε εξέλιξη θα μας μιλήσει στο Καφενείο της Πέμπτης 25 Σεπτεμβρίου ο Μιχάλης Παπανικολάου, Γ.Γ. της Συντεχνίας Οικοδόμων ΠΕΟ και Αν. Γ.Γ. της ΠΕΟ.

Η Γάζα αλλά και η Δυτική όχθη βρίσκονται σε μια από τις πιο καταστροφικές συγκρούσεις της σύγχρονης ιστορίας, με τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς να διαρκεί σχεδόν 24 μήνες από τον Οκτώβρη του 2023.

Η βαρβαρότητα της επίθεσης του Ισραήλ έχει πλέον αναγνωριστεί σαν μια πρωτοφανής απόπειρα γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης.  Τα εγκλήματα πολέμου που έχουν διαπραχτεί από τον Ισραηλιτικό στρατό οδήγησαν ήδη στην καταδίκη του Ισραηλινού πρωθυπουργού από το Διεθνές Δικαστήριο.

Αντιμέτωπες με τη διεθνή λαϊκή αγανάκτηση για την Ισραηλινή βαρβαρότητα, πολλές δυτικές κυβερνήσεις που πάντα ήταν αταλάντευτοι σύμμαχοι του Ισραήλ προχωρούν σε αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους.

Παρά τους πρωτοφανείς βομβαρδισμούς που έχουν ισοπεδώσει την Γάζα, παρά τις δεκάδες χιλιάδες νεκρούς που έχει προκαλέσει, παρά την πρόκληση λιμού με τον αποκλεισμό κάθε ανθρωπιστικής βοήθειας, μετά από δυο χρόνια το Ισραήλ δεν έχει ακόμα καταφέρει να πετύχει τους στόχους του.

Η Διεθνής κοινότητα  παρακολουθεί, καταδικάζει, αλλά δεν παρεμβαίνει. Το Ισραήλ γνωρίζει πως όσοι σώπασαν για 24 μήνες δεν πρόκειται να αντιδράσουν ούτε μπροστά σε νέα σφαγή ή μαζικό εκτοπισμό.

Ο πόλεμος συνεχίζεται, οι Ισραηλινοί συνεχίζουν πηγαίνουν στη Γάζα για να πολεμήσουν έναν πόλεμο που δεν έχει στρατηγικό τέλος παιχνιδιού εκτός από το να κρατήσει τον Νετανιάχου στην εξουσία.

Η Παλαιστίνη αποτελεί σήμερα τη λυδία λίθο για τις αντοχές του πολιτισμού και της ανθρωπότητας.  Αν η βαρβαρότητα του Ισραήλ αφεθεί να επικρατήσει, ο κόσμος που ξέραμε μέχρι σήμερα δεν θα υπάρχει.

Η Έλλη Μόζορα θα παρουσιάσει την τρέχουσα κατάσταση όπως παρουσιάζεται μέσα από τα διεθνή μέσα, τις διαδικασίες στον ΟΗΕ και απόψεις από πολλούς παρατηρητές, Παλαιστίνιους, Ισραηλινούς και δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο καθώς και φίλους που ζουν στην περιοχή και έχουν άμεση γνώση των γεγονότων

Πριν από 58 χρόνια, στις 9 του Οκτώβρη 1967, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα θα γινόταν σύμβολο της εξέγερσης και της επανάστασης, σύμβολο ανιδιοτέλειας και αγωνιστικότητας.

Σήμερα που η βαρβαρότητα έχει φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα, από άκρου εις άκρον στον πλανήτη, γίνεται ακόμα πιο σημαντικό και επιτακτικό το να θυμόμαστε και να τιμούμε τον Τσε Γκεβάρα, όχι για να επαναλάβουμε τη δράση του -η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται- αλλά ως καθοδήγηση προς ένα όνειρο, φαινομενικά ίσως ουτοπικό, αλλά στην ουσία ρεαλιστικό, για ένα κόσμο ελεύθερο, δημοκρατικό, χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πείνα, αδικία, ανισότητα. «Αξίζει, φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει», έλεγε ο Τσε.

Στο Καφενείο της Πέμπτης 9 του Οκτώβρη, η Μερόπη Τσιμίλλη θα μιλήσει για αυτό που υπήρξε και για αυτό που εμπνέει ο Τσε Γκεβάρα.

Το Καφενείο της Πέμπτης 16 του Οκτώβρη φιλοξενεί τον Γιώργο Μολέσκη σε μια βραδιά ποίησης, στην οποία θα παρουσιάσει, για πρώτη φορά – και αυτό είναι ιδιαίτερα τιμητικό για το Καφενείο – την τελευταία συλλογή του (2024) με τίτλο «Τρία Προσωπικά Ποιήματα».

Πρόκειται για τρία συνθετικά ποιήματα, τρεις ενότητες, που τιτλοφορούνται, «Μέρες του ήλιου», «Ταξιδιωτικός σάκος» και «Συνομιλία με τη Νόνα». Ο Μολέσκης τα αποκάλεσε “προσωπικά”, καθώς βγήκαν μέσα από προσωπικά του βιώματα και εμπειρίες που σημάδεψαν τη ζωή του, αλλά «αυτό που έχει σημασία, αφού όλα τα ποιήματα που γράφουμε είναι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, προσωπικά, είναι να καταφέρουμε το προσωπικό να γίνεται καθολικό, να μπορεί να ξυπνήσει στον αναγνώστη δικά του προσωπικά βιώματα, να λειτουργήσει λυτρωτικά», όπως είπε ο ίδιος σε συνέντευξή του.

Η ποιητική βραδιά αφιερώνεται από όλους μας με αγάπη και βαθιά εκτίμηση στην αλησμόνητη Νόνα Μολέσκη.

Σε προσχέδιο νομοθεσίας για τα άτομα με αναπηρίες διαφαίνεται καθαρά η πρόθεση να επιστρέψουμε σε συνθήκες διαβίωσης του περασμένου αιώνα.  Με ένα τέτοιο νομοσχέδιο, το οποίο παραβιάζει παγκόσμιες συμβάσεις, παραμερίζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο και στήνει ένα αναχρονιστικό δίκτυο πατερναλισμού, κηδεμόνευσης και ιδρυματοποίησης, θα επικρατήσουν και πάλι βαθιά ριζωμένα στερεότυπα και προκαταλήψεις που η παγκόσμια κοινότητα απαίτησε να έχουν για πάντα καταργηθεί.  Οι εμπνευστές του φαίνεται να είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν την Κύπρο στον πάτο του διεθνούς κοινωνικοπολιτικού στερεώματος.

Ο αγώνας ενάντια σε αυτή την απόπειρα καταπάτησης της αξιοπρέπειας και κατάργησης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία είναι ευθύνη όσων πιστεύουν στις αρχές της συμπερίληψης, της αυτονομίας και της ανεξάρτητης διαβίωσης για όλους τους πολίτες, των ανθρώπων με αναπηρίες συμπεριλαμβανομένων.

Ο Χριστάκης Νικολαΐδης, Πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Τυφλών και τέως πρόεδρος της Κυπριακής Συνομοσπονδίας Οργανώσεων Αναπήρων, θα μιλήσει για τη μεθόδευση αυτής της οπισθοδρόμησης και τον αγώνα για την αντιμετώπισή τους.

Οι κοινωνιολόγοι Φλόγα Ανθία και Νίκος Τριμικλινιώτης, με ευκαιρία την επανέκδοση του σημαντικού έργου του Τεύκρου Ανθία «Κυπριακή Τραγωδία» (εκδόσεις Αλμύρα), επανεξετάζουν την ιστορική πορεία του Κυπριακού από τότε που πρωτοεκδόθηκε το βιβλίο (1965) μέχρι σήμερα. Προβαίνουν σε μια κριτική θεώρηση της σχέσης εθνότητας, ταξικής πάλης και έμφυλων κοινωνικών αγώνων, και θέτουν προβληματισμούς για τη στρατηγική της Αριστεράς σήμερα.

Στις 7 του Νιόβρη είναι η επέτειος της μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης.  Το Καφενείο της Πέμπτης, όπως κάθε χρόνο, θα τιμήσει την επανάσταση που γέννησε το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο με όραμα την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τον καπιταλισμό, το τέλος των πολέμων και τον σοσιαλισμό.

Με επίκεντρο τη Γάζα και την Ουκρανία, οι σημερινές εξελίξεις μας παίρνουν πίσω στην περίοδο του μεσοπολέμου. Το φάσμα παγκόσμιων συγκρούσεων αναδύεται όλο και πιο απειλητικό.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι αναγκαία η ανάδειξη της μαρξιστικής /λενινιστικής κληρονομιάς στο ζήτημα του πολέμου.

Μαζί με αυτό, είναι αναγκαία μια επίσκεψη και στην πολιτική προσωπικότητα του Λένιν που τόσο έχει λοιδορηθεί από εχθρούς και «φίλους».

Την ερχόμενη Πέμπτη, ο Σωτήρης Βλάχος θα μας μιλήσει για την Οκτωβριανή Επανάσταση  και τη σημασία της για τη δική μας εποχή.

Η εκλογη του Τουφαν ΕρχΙουρμαν προσδίδει μια νέα δυναμικη στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα.  Η ελπίδα για τη λύση του Κυπριακου αρχίζει να επιστρέφει ενώ η μεγάλη πλειοψηφία του 62% του προσφέρει το κύρος και τη δύναμη να αγωνιστει για να προσφέρει στους  Τουρκοκύπριους και σε ολόκληρο το νησι ένα καλύτερο μέλλον.

Τόσο οι προεκλογικες όσο και οι μετεκλογικες-του δηλώσεις, πάντα πολύ προσεκτικες για να μην προκαλέσει τη σύγκρουση με την Τουρκία, διαπνέονται από το όραμα μιας ενωμένης Κύπρου όπου το μέλλον των Τουρκοκυπρίων περνα μέσα από τη λύση και την ισότητα.

Αυτή τη νέα κατάσταση θα σχολιάσει ο Νιαζι Κιζιλγιουρεκ στο Καφενείο της Πέμπτης και θα συζητήσει για τις προοπτικης των διακοινοτικων συνομιλιων και τις αναγκαίες δράσεις για να πετύχουμε την επανέναρξη των συνομιλιων και την επιτυχία-τους.

Στο Καφενείο της Πέμπτης 20 Νοεμβρίου 2025 θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ “Αυτοί που έγιναν φως στο σκοτάδι”, μια παραγωγή της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ σε σκηνοθεσία του Πασχάλη Παπαπέτρου και σενάριο/αρχειακή έρευνα του Ηλία Δημητρίου, ο οποίος και θα κάνει παρέμβαση.

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια αναδρομή στη σκοτεινή εποχή όπου δολοφονήθηκαν οι Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και Κώστας Μισιαούλης καθώς και στη ζωή και το θάνατο των δύο ηρώων. Το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει διάφορες πτυχές του θέματος, οι οποίες δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό. Μιλούν Ε/κ και Τ/κ ερευνητές, πολιτικά πρόσωπα, μάρτυρες της περιόδου και η οικογένεια του Κ. Μισιαούλη.

Είναι δίγλωσσο και προβάλλεται με ελληνικούς και τουρκικούς υποτίτλους. Είναι διάρκειας 45 λεπτών.

Ο Γιώργος Νεοφύτου συμπλήρωσε ήδη 40 χρόνια στην κυπριακή Δραματουργία. Παράλληλά με τα έργα που έχει γράψει για το θέατρο, μέσα από διάφορες θέσεις σε συμβούλια που κατείχε εργάστηκε και συνέβαλε στη προώθηση και την προβολή του του Κυπριακού έργου τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

Στο Καφενείο της Πέμπτης 27 Νοεμβρίου, κάνοντας μια αναδρομή στη ιστορία του κυπριακού θέατρου, θέτει με αυτοσαρκαστικό ύφος πολλά προβλήματα που ταλάνιζαν και ταλανίζουν τους κυπρίους θεατρικούς συγγραφείς.

Υπάρχει κυπριακό θεατρικό έργο; Έχει κάποια ιδιαιτερότητα; Έχει θεματολογικά ή υφολογικά διαφορές από τα ελλαδικά; Ποια είναι η θέση του; Σε ποια γλώσσα πρέπει να γράφεται; Είναι στενά ηθογραφικό; Έχει ελευθερία λόγου; Και άλλα πολλά.

Η πορεία προς το Κραν Μοντανά ήταν μια επίπονη διαδικασία που άρχισε από την επομένη της απόρριψης του Σχεδίου Ανάν στο Δημοψήφισμα του 2004.  Το Κυπριακό μπήκε σε τροχιά συνομιλιών με την άνοδο του Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία, το άνοιγμα της Οδού Λήδρας κα τις Συνομιλίες Χριστόφια - Ταλατ.  Η πορεία ουσιαστικά διακόπηκε με την άνοδο του Έρογλου στην ηγεσία της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας και ξαναμπήκε σε πορεία συνομιλιών με την εκλογη του Μουσταφά Ακιντζί, κόντρα στις επιθυμίες της Τουρκικής Κυβέρνησης.

Οι συνομιλίες Ακιντζί – Αναστασιάδη οδήγησαν τελικά στη συνάντηση του Κραν Μοντανά με καταστροφικά αποτελέσματα.  Ο Αναστασιάδης μετατράπηκε από υποστηρικτής της λύσης σε ηγέτη των ελληνοκυπρίων εθνικιστών για την αποτροπή κάθε συνεννόησης με τους Τουρκοκυπρίους.  Η εγκατάλειψη των συνομιλιών από την Ελληνοκυπριακή ηγεσία προκάλεσε οκτω χρόνια στασιμότητας και ίσως να εδραίωσε οριστικά τη διχοτόμηση.

Η θριαμβευτική εκλογή του Τουφαν Ερχιουρμαν στην Τουρκοκυπριακη κοινότητα προσφέρει ένα εύθραυστο παράθυρο ευκαιρίας για να περισωθεί η ενότητα της Κύπρου.  Δεν είναι λοιπόν παράξενο που οι θιασώτες της διχοτόμησης στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα, οι εθνικιστές κάθε λογής με προεξάρχοντα τον Αναστασιάδη, επιδίδονται και πάλι σε εκστρατεία παραποίησης των γεγονότων του Κραν Μοντανά και ότι προηγήθηκε.  Την ερχόμενη Πέμπτη, ο Άντρος Κυπριανού θα μοιραστεί μαζί μας τη δική του αφήγηση και τα δικά-του συμπεράσματα για την πορεία και την κατάληξη των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά.

Ο Άρης Βελουχιώτης, ο άνθρωπος ο οποίος κατάφερε να απελευθερώσει την μισή Ελλάδα όταν όλη η Ευρώπη ήταν καταχτημένη από τους Γερμανούς, έζησε και πέθανε σαν επαναστάτης. Για τους πλείστους Έλληνες ήταν είδωλο. Για τους υπόλοιπους, ληστοσυμμορίτης. Δυστυχώς την Ιστορία την γράφει ο νικητής και ο νικητής στη συγκεκριμένη περίπτωση ήθελε και εξακολουθεί να θέλει να περιγράφει τον Άρη με τα μελανότερα χρώματα, να ακυρώσει τον αγώνα του καθώς και τον υπέροχο αγώνα του Ελληνικού λαού.

Ο Άρης ήταν κομμουνιστής και στέλεχος του ΚΚΕ, βγαλμένος από τα σπλάχνα του. Κοσμοθεωρία του ήταν ο μαρξισμός - λενινισμός. Απ’ αυτήν πήγαζε το οξυμένο ταξικό του κριτήριο, η ακατάβλητη πίστη του στο δίκιο και τη δύναμη του λαού. Εξαιτίας της κοσμοθεωρίας και της δράσης του κυνηγήθηκε όπως τόσοι και τόσοι λαϊκοί αγωνιστές της περιόδου από το αστικό κράτος, αναγκάστηκε να μάθει να δουλεύει στην παρανομία, σκληραγωγήθηκε στις εξορίες, στα βασανιστήρια, στο καμίνι της ταξικής πάλης και εκεί απέκτησε τα χαρακτηριστικά που τον έκαναν να αγαπηθεί τόσο από τον λαό. Ήταν ιδιοφυής στρατιωτικός, με στρατηγική σκέψη και σπάνια τακτική αντίληψη στο πεδίο της μάχης.

Πολλά έχουν γραφτεί για τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ. Μύθοι και πραγματικότητες. Στο Καφενείο της Πέμπτης 11 Δεκεμβρίου, ο Παναγιώτης Κουκούτσικας θα μιλήσει για  μύθους που αναπτύχθηκαν γύρω από το όνομα του ‘Αρη, καθώς και για τις πραγματικότητες που εμφανίζονται καθημερινά μέσα από την ιστορική έρευνα, επιχειρώντας να διαφωτίσει όσο γίνεται περισσότερο για τον Ήρωα της Εθνικής Αντίστασης 1940-1945 Άρη Βελουχιώτη.