Το Καφενείο της Πέμπτης στον Πολίτη                                                                   25 Ιουνίου 2026

Κράτος Μαφία: Όταν η αλήθεια φτάνει αργά αλλά φτάνει

Γράφει ο Αντώνης Τούμπας

Δεν χρειαζόταν κανείς το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής Κατά της Διαφθοράς για να γνωρίζει. Διεθνείς έρευνες, δημοσιογραφικές αποκαλύψεις και αναφορές οργανισμών διαφάνειας είχαν εδώ και χρόνια σκιαγραφήσει την εικόνα ενός προέδρου που υπηρετούσε πρωτίστως τα δικά του συμφέροντα. Αυτό που προσφέρει σήμερα το πόρισμα δεν είναι η αποκάλυψη — είναι η αποδεικτική αξία. Τα νομικά σημεία που μπορούν να οδηγήσουν σε δικαστική καταδίκη.

Γιατί αυτά που εξετάζει η Αρχή — ποινικά κολάσιμες πρακτικές και συμπεριφορές από μέρους του τέως προέδρου και των συνεργατών του — αποτελούν μόνο ένα κομμάτι του εγκλήματος που διέπραξε ο Νίκος Αναστασιάδης σε βάρος της Κύπρου. Ένας πρόεδρος που θυσίασε την προοπτική λύσης του Κυπριακού, έστρωσε το χαλί εισόδου της ακροδεξιάς στη Βουλή και διεύρυνε όσο κανείς άλλος το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Και ενώ η Αρχή Κατά της Διαφθοράς συγκροτήθηκε με στόχο την ανεξαρτησία, ακόμα και εκεί εμφανίστηκαν ανησυχητικά σημεία: η επικεφαλής Gabrielle McIntyre απομονώθηκε από τους τρεις Κύπριους νομικούς στο κρίσιμο ζήτημα της αποδεικτικής αξίας των SMS της δικηγόρου του Ρώσου ολιγάρχη Ριμπολόβλεφ — παράδοξο, αφού η ίδια η πρόσκλησή της βασίστηκε ακριβώς στην ανεξαρτησία της από το κυπριακό γίγνεσθαι.

Όμως ανάμεσα στην αλήθεια και στη δικαιοσύνη παρεμβάλλεται κάτι άλλο: η σκόπιμη σύγχυση. Η άποψη ότι «ωφελήθηκε ολόκληρη η οικονομία» από τις σκανδαλώδεις πρακτικές της κυβέρνησης Αναστασιάδη δεν κυκλοφόρησε τυχαία. Ήταν αποπροσανατολισμός — μια αφήγηση που σχεδιάστηκε για να αφήσει την κοινωνία αμήχανη, να θολώσει τις ευθύνες και να κάνει τον πολίτη να αισθανθεί ένοχος μαζί με τους πραγματικά υπεύθυνους.

Και φαίνεται πως πέτυχε.

Αυτό δεν είναι πολιτική ανάλυση — είναι διάγνωση για μια κοινωνία που έχει βυθιστεί στην απελπισία, που αναμένει κάποια αόριστη λύση χωρίς να ορίζει τι ακριβώς περιμένει και από ποιον.Η αναμονή αυτή έχει και το δικό της ιδεολογικό κάλυμμα: η επίκληση στη «σταθερότητα». Να μην υπάρξει αποσταθεροποίηση, λένε. Αποσταθεροποίηση τίνος όμως; Ενός συστήματος που έχει διεισδύσει στους θεσμούς, στην Αστυνομία, στην Εισαγγελία; Μιας οικονομίας που λειτουργεί ως καρτέλ ολιγοπωλίων στις τράπεζες, στην ενέργεια, στα σούπερ μάρκετ; Η «σταθερότητα» που προστατεύεται δεν είναι η σταθερότητα των πολιτών — είναι η σταθερότητα του κατεστημένου.

Η Κύπρος βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο. Το πόρισμα δεν είναι τέλος — είναι αρχή. Είναι η στιγμή που η κοινωνία καλείται να αποφασίσει αν θα παραμείνει θεατής ή θα διεκδικήσει ενεργά τους θεσμούς που της ανήκουν.

Αυτό απαιτεί κάτι περισσότερο από αγανάκτηση. Απαιτεί μεθοδικότητα: πίεση για ανεξάρτητη δικαιοσύνη, λογοδοσία χωρίς εξαιρέσεις, και μια νέα πολιτική κουλτούρα που θα βάζει το δημόσιο συμφέρον πάνω από τα δίκτυα εξυπηρέτησης. Ενέργεια, τράπεζες, υγεία, παιδεία, αθλητισμός, πολιτισμός — όλα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν για τον πολίτη και όχι για μια χούφτα διεφθαρμένων ευνοούμενων του συστήματος.

Το ερώτημα δεν είναι αν η διαφθορά υπήρχε. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε ώστε να ξηλωθεί ολόκληρη η δομή που την στήριξε και την ανέδειξε.

Το Καφενείο της Πέμπτης είναι μια ανοικτή συνάθροιση συζήτησης που γίνεται κάθε Πέμπτη στις 7:30μμ στα Γραφεία της Σοσιαλιστικής Έκφρασης, Ρήγα Φεραίου 25^Α, 1087 Λευκωσία.  Τη στήλη γράφουν θαμώνες του Καφενείου.

to.kafeneio.tns.pemptns@socialistikiekfrasi.com