Το Καφενείο της Πέμπτης στον Πολίτη                                                                      21 Μαΐου 2026

Εκλογές 24ης Μάη: Ώρα για ξεσηκωμό κόντρα στη σαπίλα – Η μάχη θέλει Αριστερά αλύγιστη, ασυμβίβαστη, λερωμένη

Γράφει η SIMONE

Δεν είναι μια κάλπη, μας είπαν, σαν τις άλλες.
Ετούτη η 24η του Μάη είναι καθρέφτης. Καθρέφτης μιας κοινωνίας που σαπίζει στα θεμέλιά της.
Που βλέπει τους θεσμούς να ρημάζουν, την πολιτική να πνίγεται στη βούρκο της ανυποληψιάς.

Οι δημοσκοπήσεις; Χτυπούν καμπάνες.
Το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ, αυτοί που πάντα πάλευαν για το ποιος θα νικήσει, έχουνε μείνει μισοπεθαμένοι γύρω στο 20%. Κι η ακροδεξιά -το ΕΛΑΜ, αυτή η μαύρη σκιά- μεγαλώνει, σκουλήκι, στην τρίτη θέση.
Κι άλλα, φρέσκα, πλην όμως άχρηστα μορφώματα, σα το ΑΛΜΑ, σα την Άμεση Δημοκρατία, τρέφονται από την οργή και προσπερνούν το ΔΗΚΟ. Και παραδοσιακοί στρατιώτες αγκομαχάνε, μπας και κρατηθούν στη ζωή.

Ετούτη η εικόνα, αδέρφια, είναι εφιάλτης. Χάρτης δίχως δρόμους.
Το χάος. Η αστάθεια. Κι όχι, δεν το ζούμε μονάχα εμείς. Τρέμει όλος ο κόσμος: απ' τον Τραμπ και τον Στάρμερ, ως τον Μητσοτάκη, τον Μακρόν, τη Μελόνι, τη Φον ντερ Λάιεν, τους Ούγγρους του Όρμπαν, τους πολέμαρχους του ΝΑΤΟ.

Κι η σαπίλα;
Η σαπίλα έχει μάτια. Τα βλέπεις. Οι θεσμοί πέφτουνε σα σαραβαλιασμένα τείχη. Τα σκάνδαλα ξεφυτρώνουν σαν τ' αγριόχορτα. Κι η διαπλοκή τυλίγει τα πάντα, σαν πλοκάμι. Συνθλίβει τον κόσμο το δικό μας, τον εργάτη, τον αγρότη, το παιδί που το ξημέρωσε νηστικό.

Μια ολιγαρχία βγαλμένη απ' τα σκοτεινά τάρταρα θερίζει. Και της φτάνουν τα μονοπώλια· οι τράπεζες, το εμπόριο, το πετρέλαιο. Θε να 'ναι οι πλούσιοι θεριά με στομάχια χορτάτα κι οι φτωχοί να ξεψυχάνε σ' έναν πάγκο.
Ετούτοι, οι ίδιοι, που πετάξανε στα σκουπίδια την Κύπρο. Που πουλάνε τον τόπο για σωρούς χρήμα κι αγοράζουν όπλα. Που γίνανε κολλητοί με το Ισραήλ, που σφάζει παιδιά· που σύρουν την πατρίδα στα νύχια του ΝΑΤΟ, στα δόντια του πολέμου.

Και τι τους αντιστέκεται;
Τι τους κόβει το δρόμο, πριν φάνε τον κόσμο ολάκερο;

Μια Αριστερά.
Ναι, το ξεφωνίζω: μια Αριστερά δυνατή, μαχητική, ασυμβίβαστη. Μια Αριστερά που δε βαρέθηκε ακόμα να τρέχει μπροστά.

Κι ας κουβαλάει το ΑΚΕΛ τις ευθύνες του. Ας έχασε το ένα τρίτο απ' τη δύναμή του, ναι. Ας άφησε κενά. Πολιτικά. Οργανωτικά. Μα ας μην ξεχνιέται: ετούτο το κόμμα είναι ακόμα ο κορμός της αντίστασης. Η μόνη ασπίδα στου διαβόλου τα μεσούρανα.

Σήμερα, ώρα είναι.
Δεν ταιριάζει δειλία. Δεν πουλιέται φόβος. Μια Αριστερά που λυγάει, που υπολογίζει, που μετράει τα ποσοστά μπας και σωθεί — ετούτη η Αριστερά δεν ωφελεί.
Θέλουμε Αριστερά που κατεβαίνει στους δρόμους, που δέρνεται, που κερδίζει. Που συσπειρώνει τα σπλάχνα του λαού, που πάει να τσακίσει τη διαφθορά, τη μίζα, το εμπόριο της ψυχής.

Στις 24 του Μάη, ρίχνουμε ΑΚΕΛ.
Όχι από συνήθεια. Όχι από στερεότυπο.
Απ' ανάγκη. Ιστορική. Ολοκληρωτική.

Για μια Αριστερά που θ' αναδιοργανωθεί. Που θ' ανεβεί στα υψώματα. Που θα ζητήσει την εξουσία για να τη δώσει στο λαό.
Για ένα αύριο, που δεν θα 'ναι σήμερα.
Ένα αύριο δικό μας.

Γιατί η μάνα μας η πικραμένη, η Κύπρος, δεν αντέχει άλλη προδοσία.
Και η ώρα είναι τώρα. Τώρα, που ακόμα αναπνέουμε.

Το Καφενείο της Πέμπτης είναι μια ανοικτή συνάθροιση συζήτησης που γίνεται κάθε Πέμπτη στις 7:30μμ στα Γραφεία της Σοσιαλιστικής Έκφρασης, Ρήγα Φεραίου 25^Α, 1087 Λευκωσία.  Τη στήλη γράφουν θαμώνες του Καφενείου.

to.kafeneio.tns.pemptns@socialistikiekfrasi.com